Vanmiddag samen met Mark geprobeerd een stukje te fietsen, om de benen niet al te stijf te laten worden.Vanmiddag samen met Mark geprobeerd een stukje te fietsen, om de benen niet al te stijf te laten worden.

In eerste instantie leek het mee te vallen. dit was echter schijn. Het hostel ligt in een baai aan de noordkant van het eiland. Dus redelijk beschut tegen de zuidwester storm. Verder als twee en eenn halve kilometer zijn we niet gekomen. Op de weg , aan de westelijke kant van Arran, viel niet meer te fietsen.
Alsof je frontaal tegen een muur opreed. De golven van de zee worden door de wind volledig vlak geslagen
en gedeeltelijk opgenomen in de lucht bij de nog sterkere windvlagen. Het zicht op het schiereiland aan de overzijde van de zee, daar waar wij heen willen, wordt ontnomen door een waas van zeewater. Verder regent het af en toe ook nog eens flink.
Aangezien we maar 1 nacht op dit eiland zouden blijven hebben we het hoognodige ( extra ) in onze tassen gepakt. Geen schoenen dus. Gedwongen binnen blijven. is al niet echt prettig voor een hele dag, maar als dan de stroom ook nog eens wegvalt, is de enige optie slapen.

We hebben nu weer stroom. Hopelijk kunnen we morgen oversteken, anders moeten we met de grote ferry, die misschien wel vaart , terug en vervolgens een nieuwe, langere route bedenken.

Als er dan nog iets van deze wind resteert, hebben we geluk. Hij blaast ons dan in de goede richting. Vandaag op het weggetje langs zee, zat ik zonder trappen binnen honderd meter op 24 kilometer per uur.

Volgens de meteo's zou de storm nu ongeveer op zijn hoogtepunt zijn, dus we houden  hoop dat we morgen verder kunnen. Het wordt ander wel lastig om het einddoel te bereiken.

De enige extra dag die we hadden, hebben we vandaag moeten verbruiken.

Groeten vanuit Arran, Henk.